در مورد سایمتیدین چه می دانید؟

سایمتیدین برای مهار ترشح اسید معده برای پیشگیری و درمان زخم های معده و دوازدهه و نیز بیماری وازنش معده ـ مری تجویز می شود.

گردآوری – نبض ما

سایمتیدین در سال های ۱۹۷۰ عرضه گردید. ترشح اسید معده و پپسین را کاهش می دهد. پپسین یک آنزیم است که به هضم پروتئین کمک می کند.با کاهش مقدار اسید و پپسین، زخم های معده و دوازدهه امکان بهبودی پیدا می کنند. سایمیتیدین در ازوفاژیت نیز مصرف می شود که در این ناراحتی، محتویات اسید معده به داخل مری برمی گردد.

سایمیتیدین موجب بهبودی پوشش معده می شود و ممکن است نشانه های سرطان معده را از نظر پنهان کند و تشخیص را به تأخیر بیاندازد. معمولاً فقط هنگامی تجویز می شود که احتمال سرطان معده رد شده باشد.

چگونگی مصرف سایمتیدین

سایمتیدین معمولاً در 4 نوبت (با هر وعده غذا و قبل از خواب)، گاهی در دو نوبت (صبح و قبل از خواب )، یا یک نوبت (قبل از خواب ) تجویز می شود. مقدار تجویز دارو بسته به قدرت دارو و علت تجویز سایمتیدین فرق می کند. هیچگاه بیشتر از مقداری که برایتان تجویز شده مصرف نکنید. از دستوارت پزشکتان به دقت پیروی کنید.

اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده بود، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارویی تان بازگردید و مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

سایمتیدین 200

درمان معمولاً ۴ تا ۸ هفته طول می کشد و اگر نشانه ها عود کند کمی دیگر بر مدت درمان می افزایند. اگرچه علایم ممکن است پس از یکی دو هفته کاملاً رفع شوند. حتی در صورت احساس بهبودی، مصرف دارو را ادامه دهید. در اولین یا دومین هفته اگر هنوز درد داشتید می توانید از آنتی اسید استفاده کنید مشروط بر اینکه نوبت مصرف سایمتیدین و آنتی اسید بیش از یک ساعت فاصله داشته باشد. اگر درد شما برگشت، پزشکتان را مطلع سازید.

مکانیسم اثر سایمتیدین

سایمتیدین با مهار گیرنده های H2 ( گیرنده های هیستامین نوع ۲) سلولهای جانبی ترشح اسید معده را کم می کند و به درمان ناراحتی های ناشی از افزایش اسید معده کمک می کند. سایمتدین اولین دارو از این گروه است که کشف شد.

تداخل داروئی سایمتیدین

بنزودیازپین ها: سایمیتیدین می تواند مقدار این داروها را در خون افزایش دهد و خطر عوارض جانبی را بالا ببرد.

دارو های مسدد بتا: سایمیتیدین می تواند مقدار این داروها را در خون افزایش دهد.

ضدانعقاد ها: سایمیتیدین می تواند اثر این داروها را بالا ببرد. لازم است مقدار ضدانعقادها نیز تنظیم شود.

ضدتشنج ها: سایمیتیدین می تواند مقدار این دارو را در خون بالا ببرد و لذا مقدار این سری از داروها باید تنظیم شود.

تئوفیلین / آمینوفیلین: سایمیتیدین ممکن است مقدار این داروها را در خون بالا ببرد لذا باید مقدار مصرف کم شود.

هشدارها و عوارض جانبی

در صورت بروز هریک از علایم زیر، سایمتیدین را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید:

  • بثورات جلدی ، خس خس سینه، تنگی نفس، احساس فشار در قفسه سینه ، گیجی، ضربان قلب تند یا کند، گلودرد، کبودی یا خونریزی غیرعادی.
  • علایم زیر ممکن است رخ دهند ولی فقط در صورت ایجاد مشکل باید گزارش شوند:
  • یبوست، اسهال، سرگیجه، خواب آلودگی، تهوع یا استفراغ، سردرد، درد مفصلی یا ماهیچه ای، ریزش مو، کاهش میل جنسی، یا تورم پستان ها.

نکات قابل توصیه

  • ناراحتی های طولانی مدت کلیه یا کبد، مصرف دیگر داروها.
  • بی ضرر بودن این دارو برای دوران حاملگی هنوز قطعی نیست همچنین لازم است بدانید دارو در شیر مادر نفوذ می کند اما به مقدار طبیعی بی ضرر است. در هر صورت با پزشک خود مشورت کنید.
  • برای اطفال و کودکان از مقدار دارو کم کنید.
  • برای سنین بالای ۶۰ اگر کلیه سالم باشد مساله ای نیست. در صورت ضعف کلیه باید مقدار دارو را کاهش داد.
  • اگر با مصرف این دارو احساس سرگیجه و آشفتگی ذهنی می کنید از انجام رانندگی و کارهای دشوار بپرهیزید.
در مورد سایمتیدین چه می دانید؟
3.5 (70%) 2 رای

ساختمان پزشکان

ارسال یک نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.