خطرات عفونت های مکرر ادراری
![عفونت ادراری](https://nabzema.com/wp-content/uploads/2017/01/kostho-kathinno-2.jpg)
گاهی بعضی از خانم ها برای ماه ها و سال های طولانی از سوزش ادرار دوره ای رنج می برند و به نوعی با آن سازگاری پیدا می کنند و با بهره گیری از راهکارهای ساده خانگی یا مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک برای مدتی از شر سوزش و درد عفونت ادراری خلاص می شوند.
اما نکته مهم اینجاست که این خانم ها نیازمند بررسی از نظر علل ایجاد درد، سوزش و تکرر ادراری هستند، چراکه این عوارض ممکن است ناشی از التهاب و عفونت های جدی تری در ناحیه مثانه یا سیستم ادراری باشد یا از عفونت های دستگاه تناسلی ناشی شود؛ عفونت هایی که با تشخیص درست براحتی درمان می شود.
به گزارش نبض ما، دکتر آمنه لاهوتی، متخصص زنان و زایمان در گفت و گو با جام جم درباره عفونت های ادراری می گوید: عفونت محدود به مثانه دردناک و ناراحت کننده است، اما اگر این عفونت به کلیه ها برسد خطرناک و جدی می شود. عفونت دستگاه ادراری همیشه همراه با علامت و نشانه نیست، اما اگر علامتی داشته باشد این علائم شامل احساس نیاز شدید به ادرار کردن، احساس سوزش هنگام ادرار، ادرار پی در پی و کم حجم، ادرار کدر یا همراه خون، ادرار بدبو، بیدار شدن در شب به دلیل ادرارکردن، احساس درد در ناحیه لگن، پشت یا پهلو، احساس تب و لرز، تغییر در حجم ادرار و درد هنگام مقاربت می شود.
چه کسانی مستعد عفونت ادراری هستند؟
عفونت ادراری در برخی زنان شایع تر است؛ یعنی بیشتر از یک بار دچار این نوع عفونت می شوند. دکتر لاهوتی بااشاره به این مساله اظهار می کند: در زنانی که از انواع خاص وسایل پیشگیری از بارداری مثل دیافراگم استفاده می کنند نیز خطر عفونت دستگاه ادراری بیشتر است. بعد از دوران یائسگی نیز عفونت ادراری به دلیل کمبود استروژن ممکن است شدیدتر شود.
همچنین اختلالات مادرزادی و غیرعادی بودن دستگاه ادراری نیز می تواند باعث ابتلا به عفونت ادراری شود. از سوی دیگر سنگ کلیه یا پروستات بزرگ شده نیز باعث حبس ادرار در مثانه و در نتیجه ابتلابه عفونت ادراری می شود.
این متخصص زنان می افزاید: دیابت و برخی بیماری های دیگر نیز از طریق اختلال در سیستم ایمنی بدن خطر عفونت های ادراری را افزایش می دهد. همین طور کسانی که نمی توانند ادرار کرده و از سوند استفاده می کنند در خطر بیشتری از نظر ابتلابه عفونت ادراری هستند.
سوزش همیشه نشانه عفونت ادراری نیست
با وجود آن که سوزش ادرار یکی از علائم مهم عفونت ادراری است، اما سوزش ادرار به خودی خود بیماری خاصی تلقی نمی شود و وجود سوزش هنگام ادرار همیشه دلیل بر وجود عفونت ادراری نیست بلکه می تواند علل خیلی زیادی داشته باشد که فقط یکی از آنها عفونت ادراری است.
دکتر لاهوتی با بیان این مطالب می افزاید: اگر سوزش ادرار همراه با احساس ناراحتی و درد در قسمت خارجی دستگاه تناسلی باشد معمولانشان دهنده وجود التهاب در واژن است. همچنین یکی از علل سوزش ادرار و عفونت مثانه مقاربت است که در آن خانم ها طی روزهای بعد از مقاربت دچار سوزش ادرار می شوند و این اتفاق معمولا تکرار شونده است.
وی با تاکید بر این که وجود خون در ادرار از نشانه های عفونت ادراری است، توضیح می دهد: در عفونت حاد مثانه 15 تا 20 درصد خانم ها مبتلابه درد در زیر ناحیه ناف می شوند. خانم هایی که یائسه شده و تحت هورمون درمانی قرار ندارند نیز مستعد التهاب واژن و عفونت ادراری هستند. اگر سوزش ادرار همراه با ترشح از واژن باشد، نشان دهنده التهاب واژن است.
سوزش ادرار، خبر از بیماری های جدی تر می دهد
به گفته دکتر لاهوتی، اگر سوزش ادرار همراه با تب، بد حالی عمومی و درد عضلانی باشد، نشان دهنده ابتلای احتمالی به تبخال تناسلی است که با گذشت چند روز، تاول های تبخال ناشی از آن نیز ظاهر می شود.
این متخصص زنان و زایمان تاکید می کند: اگر سوزش ادرار همراه با تب و لرز و درد پهلوها باشد، نشان دهنده عفونت حاد کلیه هاست. اگر خانمی دچار سوزش ادرار، تکرر ادرار و احساس فوریت در ادرار شود و حتی پس از خاتمه درمان، ادرارش قطره قطره خارج شود و نیز هنگام مقاربت نیز درد داشته باشد، ممکن است مبتلابه نوعی زایده در مجرای ادرار باشد و نیازمند بررسی بیشتری خواهد بود. همچنین استفاده از دوش و اسپری های واژینال می تواند سبب سوزش ادرار شود.
وی هشدار می دهد: یکی از علل مهم عفونت دستگاه تناسلی و دستگاه ادراری در خانم ها، روابط زناشویی نامتعارف است که گاهی سبب عفونت های خطرناک می شود. این گونه عفونت ها اگر لگن خانم را گرفتار کند، ممکن است سبب نازایی شود. به همین دلیل تشخیص و درمان زودرس این نوع عفونت ها دارای اهمیت زیادی است.
عفونت ادراری درمان می شود
وقتی فردی با علائمی از عفونت ادراری به پزشک مراجعه می کند معمولا برای آزمایش ادرار درخواست می شود. حتی بسته به شرایط ممکن است برای وی آنتی بیوتیک هم تجویز شود. دکتر لاهوتی با تاکید بر این که معمولاعفونت ادراری با میکروب های مشخصی ایجاد می شود که درمان آنها نیز نیازمند استفاده از آنتی بیوتیک های خاصی است، می گوید: پس از دادن نمونه ادرار به آزمایشگاه و بسته به شدت علائم ادراری و نظر پزشک معالج، مصرف آنتی بیوتیک برای بیمار شروع می شود و پس از آماده شدن جواب نهایی کشت ادرار، آنتی بیوتیک مصرفی ادامه می یابد یا تغییر داده می شود.
وی می افزاید: امروزه برای عفونت های بدون عارضه، رژیم های درمانی یک روزه یا سه تا ده روزه ارائه می شود و برای عفونت های مزمن یا عفونت هایی که دوباره عود می کند از رژیم های درمانی طولانی مدت استفاده می شود.
راهکارهای ساده برای رفع درد و سوزش ادراری
عفونت دستگاه ادراری معمولادردناک است، اما با رعایت مواردی می شود تا زمانی که آنتی بیوتیک عفونت را از بدن پاک می کند، درد عفونت ادراری را کاهش داد. دکتر لاهوتی در این باره توضیح می دهد: مصرف مقدار زیاد مایعات برای رقیق کردن ادرار و نیز افزایش حجم ادرار و بیرون ریختن باکتری ها مفید است.
با اجتناب از مصرف نوشیدنی هایی که باعث التهاب مثانه می شود مانند قهوه، الکل و نوشیدنی های حاوی اسید و کافئین می توان شدت علائم را کاهش داد. همچنین بعضی از خانم ها پس از دوش گرفتن با آب گرم احساس راحتی بیشتر و نیز کاهش علائم ادراری را دارند. گذاشتن پدهای گرم روی شکم نیز ممکن است باعث کاهش فشار بر مثانه و کاهش علائم شود.
وی تاکید می کند: باتوجه به این که علائم عفونت ادراری ممکن است با درمان های خانگی برطرف شود ولی خود عفونت همچنان پابرجا باشد، توصیه می شود به محض شروع علائم حتما به پزشک مراجعه شود، زیرا باقی ماندن عفونت در مجاری ادراری ممکن است عواقب وخیمی داشته باشد.
توجه داشته باشید اثبات برطرف شدن عفونت فقط پس ازانجام مجدد آزمایش ادرار پس از مصرف آنتی بیوتیک های کافی و با فاصله کافی از آزمایش اول ممکن است. در نتیجه درمان های خانگی فقط باید به عنوان راهی برای کاهش علائم تا زمان دسترسی به پزشک باشد و هرگز نباید جای مشاوره با پزشک را بگیرد.
راه هایی برای کاهش خطر عفونت ادراری
مصرف مقدار زیاد مایعات، بخصوص آب باعث رقیق کردن ادرار و زیاد شدن حجم ادرار و در نتیجه کاهش خطر عفونت ادراری می شود. خانم ها بهتر است بعد از ادرار و مدفوع کردن، شستن خود از جلو را شروع کرده و رو به پشت حرکت کنند تا باکتری های مقعد وارد دستگاه ادراری نشود. همچنین پس از رابطه زناشویی لیوانی پر آب مصرف کرده و ادرار کنند تا باکتری ها از محدوده مجاری ادراری خارج شود. خانم ها تا حد امکان از مصرف ملتهب کننده هایی مثل دئودورانت ها و اسپری ها خودداری کنند.