علل و عوامل خطر زایمان زودرس
![زایمان زودرس](https://nabzema.com/wp-content/uploads/2017/03/Premature_Birth_Complications.jpg)
اگر انقباضات منظم دهانه رحم قبل از هفته ۳۷ بارداری ایجاد شوند خانم دچار زایمان زودرس میشود البته تمام نوزادانی که قبل از ۳۷ هفتگی به دنیا میآیند نارس تلقی نمیشوند. با مطالعه ادامه مطلب، درباره زایمان زودرس بیشتر بدانید.
نبض ما– گردآوری
گاهی به دلیل شرایط خاص بارداری متخصص زنان معالج تصمیم به سزارین میگیرد. اما گاهی زایمان زودرس به طور ناخواسته رخ میدهد مثلا کیسه آب مادر پاره میشود یا دهانه رحم بدون هیچگونه انقباضی باز میشود. مشکلات متعاقب زایمان زودرس به سن خاتمه بارداری بستگی دارد.
هرچه نوزاد با فاصله بیشتری از زمان ۳۷ هفتگی بارداری به دنیا بیاید، مشکلات بیشتری گریبانگیر او خواهد شد. مشکلات تنفسی، حساسیتهای شدید، مشکلات گوارشی، خونریزی مغزی و اختلالات سیستم عصبی از شایعترین مشکلات این نوزادان هستند.
نوزادان نارس همچنین ممکن است در تنظیم دمای بدن مشکل داشته باشند و ابتلا به عفونت و زردی نوزاد شایعتر است. حال شاید با خود فکر کنید که یک مادر چطور میتواند از زایمان زودرس خود پیشگیری کند؟ به این منظور باید در مورد علل و عوامل خطر زایمان زودرس بدانید.
علل زایمان زودرس
_جدا شدن پیش از موعد جفت از رحم که به این وضعیت “جدا شدن پیش از موعد جفت” گفته می شود
_وجود عفونت در واژن یا رحم مادر که باعث شروع فرآیند زایمان می شود
_مشکلات مربوط به رحم یا سرویکس مانند فیبروم یا شکل غیرطبیعی رحم
_ پاره شدن کیسه آب مادر قبل از شروع فشار زایمان
_مشکلات جفت مثل جفت سرراهی یا جداشدن زودهنگام جفت
_بزرگی بیش از حد رحم در موارد چند قلویی یا مقدار زیاد مایع آمنیوتیک
_ناهنجاریهای ساختاری گردن رحم مثلا کوتاهی گردن رحم (کمتر از ۲۵ میلیمتر)
_ جراحی ناحیه شکم در دوران بارداری مثلا جراحی آپاندیس، کیسه صفرا یا تخمدان
عواملی که خطر زایمان زودرس را بیشتر می کند:
- بارداری ۲ یا چند قلویی
- سن کمتر از ۱۷ یا بالای ۳۵ سال مادر
- کمبود وزن مادر قبل از بارداری
- اضافه وزن ناکافی در دوران بارداری
- کمخونی خفیف یا شدید در دوران بارداری
- مصرف مواد مخدر و نوشیدنیهای غیر حلال
- بیماری های لثه
- قد کوتاه
- سابقه قبلی از زایمان زودرس
- فاکتور های ژنتیکی
- کار سخت و طولانی مدت
علایم زایمان زودرس
– ترشحات رحمی بیش از حد
– تغییر حالت ترشحات مثلا خونی یا رقیق شدن
– هرگونه خونریزی یا لکه
– درد شکمی مانند درد ماهانه یا بیش از ۴ انقباض در ساعت
– احساس فشار مضاعف در لگن
– کمر درد خصوصا اگر متناوب است
– نشت یا سرازیر شدن مایع از واژن که ممکن است صورتی یا مایل به قرمز باشد(پارگی کیسه آب)
– تب، لرز، استفراغ و سر درد شدید
– گاهی درد معده که به هیچ وجه برطرف نمی شود و گاهی همراه با اسهال می باشد
اگر فکر می کنید نشانه های زایمان زودرس را دارید، با پزشک یا ماما تماس بگیرید. آنها می توانند پارگی کیسه آب، عفونت و گشاد شدن سرویکس را بررسی می کنند. ممکن است برای کنترل مشکلاتی که می توانند باعث زایمان زودرس شوند، لازم باشد آزمایش خون و ادرار از شما گرفته شود.
راه های پیشگیری از زایمان زودرس
– برای پیشگیری از تولد نوزاد نارس نکات پراهمیتی وجود دارد که رعایت کردن آن ها می تواند تا حد زیادی از تولد نوزاد نارس پیشگیری کند و احتمال تولد نوزاد را در زمانی زود تر از زمان طبیعی به حداقل ممکن برساند.
– در طول دوران بارداری ارتباط خود را با پزشک تان قطع نکنید. به او مراجعه کنید و روند رشد جنین و علائم عمومی بدن خود و جنین تان را بررسی کنید. با کنترل بیماریهای مادر و کنترل تغذیه و تأمین شرایط مناسب برای حاملگی می توان از تولد نوزاد نارس جلوگیری کرد.
– قبل از مصرف هرگونه دارو حتی مسکن ها با پزشک تان مشورت کنید و از مصرف داروهای شیمیایی و طبیعی بدون مشاوره با پزشک یا متخصص طب سنتی پرهیز کنید.
– رژیم غذایی خود را دست کم نگیرند و مصرف خوراکی ها و مواد غذایی سالم به ویژه گوشت ماهی که سرشار از امگا۳ است را فراموش نکنید.
– وزن خود را در شرایط طبیعی نگه دارید و مراقب باشید که در دوران بارداری بیش از حد دچار اضافه وزن و چاقی نشوید.
– از استعمال سیگار و قرار گرفتن در محیطی که در آن افراد سیگاری حضور دارند، پرهیز کنید.
– در مورد مادران افسرده و مضطرب، اگر پزشک متخصص با این افراد گفتگو کند میتواند ترس و اضطراب آنها را به حداقل برساند. حمایت و نقش پدر نیز در کاهش این اضطرابها و نگرانیها بسیار تاثیرگذار است.
– برای درمان عفونتهای دهان و دندان، توصیه میشود به دلیل اینکه سه ماهه اول بارداری حساسیت ویژهای دارد و امکان عکس برداری و بیحسی نیست، در ماههای بعدی نیز درمان مشکلات دندانی بدون درد و با روش بیحسی امکانپذیر نیست، بهتر است زنان قبل از باردار شدن، توجه بیشتری به بهداشت دهان و دندان خود داشته باشند و هرگونه درمانی را که لازم است، انجام دهند.